Rozróżnienie metod sztucznego zapłodnienia Sposób posegregowania dotyczące zapłodnienia i inseminacji bierze pod uwagę pochodzenie {. Rozróżnia się dwa zasadnicze układy dotyczące sztucznego zapłodnienia "in vitro" i sztucznej inseminacji: niejednoznaczny i jednoznaczny. Zapłodnienie in vitro budzi niekiedy wielkie moralne kontrowersje co widać szczególnie w przypadku tego przypadku sztucznego zapłodnienia i sztucznej inseminacji. Chodzi głównie o źródło komórki jajowej, czy dawcami tymi są małżonkowie, czy tez osoby nie związane ze sobą przysięgą małżeńską. W przypadku osób nieznajomych kombinacje materiału genetycznego mogą być rozmaite, np. obcy dawca plemników i żona - za wiedzą i zgodą męża, a czasami bez, samotna kobieta i samotny mężczyzna . Metodami sztucznego zapłodnienia in vitro lub in vivo mogą poddać się kobiety, które w wyniku choroby żeńskich narządów płciowych nie mogą zapłodnić się w wyniku naturalnego stosunku bądź współżycie z góry wykluczają. Bezpłodność . Rozwój metod sztucznego zapładniania został spowodowany badaniami nad możliwości zamrażania spermy z jednoczesnym zachowania jej zdolności do reprodukcji. Skutkiem tego odkrycia było powstanie ośrodków badań i konserwacji spermy, zwanych również bankami spermy.